Grupa Historyczna Lotnictwa Polskiego

O nasAktualnościGaleriaPodziękowania



Nasze artykuły KontaktLinki

POLSKIE SIŁY POWIETRZNE W WIELKIEJ BRYTANII

autor: Wojtek Matusiak


1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6

Dywizjony myśliwskie

Formowanie dywizjonów myśliwskich

W lipcu 1940 r., wobec narastających ataków Luftwaffe, liczną grupę polskich pilotów skierowano do jednostek myśliwskich RAF i pospiesznie podjęto formowanie polskich dywizjonów myśliwskich. Pierwsze były Dywizjony 302 i 303, które wzięły udział w Bitwie o Anglię (sierpień-październik 1940 r.). Zwłaszcza 303 odniósł spektakularne sukcesy i do października 1940 r. uzyskał (wg brytyjskich instytucji zajmujących się weryfikacją zgłoszonych zestrzeleń) najwięcej zwycięstw spośród wszystkich dywizjonów biorących udział w powietrznej Bitwie o Anglię.
Jesienią 1940 r. sformowano Dywizjony 306 i 308, a na początku 1941 r. – 315, 316 i 317.

Polskie skrzydła myśliwskie

Zgodnie z organizacją lotnictwa myśliwskiego RAF, dywizjony były zgrupowane w większe związki: skrzydła. Pierwsze dwa polskie skrzydła powstały wiosną-latem 1941. I Skrzydło w Northolt uczestniczyło w najintensywniejszych działaniach dzie-


nnych lotnictwa brytyjskiego nad okupowaną Francją i Belgią. II Skrzydło, z dowództwem w Exeterze, pełniło służbę patrolową u południowo-zachodnich wybrzeży Wielkiej Brytanii oraz brało udział w lotach ofensywnych. Ze względu na nierówne obciążenie bojowe skrzydeł wprowadzono zasadę rotacji: po odbyciu kilkumiesięcznej tury bojowej w szeregach I Skrzydła dywizjony przenosiły się na odpoczynek od intensywnych działań bojowych.
Wiosną 1942 r. rosnące straty PSP wymusiły reorganizację. II Skrzydło wycofano do baz w środkowej Anglii. Od tej pory miało ono charakter treningowy, tylko sporadycznie prowadząc loty bojowe. I Skrzydło pozostało
jedynym pierwszoliniowym związkiem taktycznym polskiego lotnictwa myśliwskiego. Nadal stosowano rotację dywizjonów, które odbywały tury bojowe w I Skrzydle, a następnie odpoczynek w II Skrzydle.
Kolejna reorganizacja nastąpiła w 1943 r., kiedy utworzono jeszcze III Skrzydło. W tym samym czasie jeden polski dywizjon przebazowano do Irlandii Północnej, gdzie pełnił on rolę jednostki zaawansowanego treningu dla nowo szkolonych pilotów.
W drugiej połowie 1943 r. I i II Skrzydło Myśliwskie przydzielono do lotnictwa taktycznego z zadaniem wspierania wojsk lądowych. Aż do wiosny 1944 r. ich zadania nie uległy jednak zasadniczej zmianie: przede wszystkim eskortowały one bombowce nad okupowaną Zachodnią Europą. Dopiero w kwietniu 1944 r. oba skrzydła przeszły do działań taktycznych (ich działania w tej roli opisano w części Lotnictwo współdziałania z wojskami lądowymi). Dwa dywizjony – 303 i 316 – pozostały w strukturze obrony powietrznej Wielkiej Brytanii, choć i one w 1944 r. przeniosły się na lotniska polowe.

Eskadry afrykańskie

Na przełomie 1941/1942 r. spośród pilotów oddziału transportowego w Takoradi (patrz dalej Lotnictwo pomocnicze. Lotnicy dostawczy „ferry”) wybrano ochotników, którzy przeszli szkolenie myśliwskie i przydzielono ich do słynnego 112 Dywizjonu „Rekinów”, z którym wzięli udział w walkach nad Libią, niestety bez sukcesów i wkrótce powrócili do poprzednich zadań.
Ponieważ działania w Afryce Północnej dostarczały RAF wiele doświadczeń operacyjnych w warunkach polowych, z dala od stałych baz, postanowiono wysłać na front afrykański grupę doświadczonych polskich myśliwców. Mieli się nauczyć nowych metod walki, aby następnie wykorzystać tę wiedzę w PSP podczas nadchodzącej wojny na kontynencie europejskim. Polski Zespół Myśliwski przybył do Afryki w marcu 1943 r. i walczył tam do połowy maja, kiedy rozbito wojska Osi w Afryce. Liczba 25 zestrzeleń uzyskana przez eskadrę afrykańską (prasa ukuła nazwę „Cyrk Skalskiego”, od nazwiska dowódcy) przewyższała wynik najlepszego dywizjonu PSP za cały 1943 r.!

W obronie Wielkiej Brytanii 1944-1945

Po inwazji we Francji, w połowie czerwca 1944 r. Niemcy zaczęli atakować Wielką Brytanię samolotami-pociskami („bombami latającymi”) V1. Na przełomie czerwca i lipca 1944 r. do zwalczania V1 skierowano trzy polskie dywizjony (306, 315 i 316) wyposażone w samoloty Mustang (w tym celu 133 Skrzydło wycofano z 2nd TAF). Po wyzwoleniu Europie Zachodniej Niemcy zaczęli odpalać je nocą z samolotów-nosicieli. W zwalczaniu tej broni brał udział Dyon 307. W 1945 r. Niemcy podjęli dzienne ataki V1 na miasta wyzwolonej Europy i polskie dywizjony ponownie skierowano do zwalczania tej broni.
Chociaż 133 Skrzydło oraz Dywizjony 303 i 316 były formalnie przydzielone do obrony powietrznej Wielkiej Brytanii, to w praktyce – poza V1 – nie było wtedy zagrożeń lotniczych ze strony Luftwaffe. Wszystkie te jednostki latały więc na operacje ofensywne, przede wszystkim eskortowały alianckie bombowce nad Niemcy.
W tym czasie Dyon 309 (patrz dalej Lotnictwo współdziałania z wojskami lądowymi) zmienił przeznaczenie i dołączył do dywizjonów myśliwskich PSP na Wyspach Brytyjskich.

Lotnictwo myśliwskie nocne

W sierpniu 1940 r. powstał polski dywizjon nocnych myśliwców uzbrojony w samoloty Defiant. W 1941 r. przezbrojono go w dwusilnikowe myśliwce Beaufighter.



Latanie w nocy wymagało nie lada kunsztu od pilotów, ale od 1942 r. sercem dwuosobowej załogi nocnego myśliwca był radionawigator (operator pokładowej aparatury radarowej). Wraz ze zmieniającymi się możliwościami technicznymi wprowadzano sprawniejsze urządzenia o coraz większym zasięgu na nowszych typach samolotów.
Wiosną 1943 r. wydzielony oddział Dyonu 307 skierowano do dziennych patroli nad Zatoką Biskajską., a w lecie zadania te podjął cały dywizjon. Pod koniec 1943 r. „Puchacze” wróciły do zadań nocnych myśliwców, prowadząc patrole nad Wielką Brytanią i wypady nad okupowaną Europę. Takie zadania wykonywano do końca wojny, przy czym w 1944 r. doszedł nowy cel – pociski V1.


1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6

O nasAktualnościGaleriaPodziękowania



Nasze artykuły KontaktLinki

Grupa Historyczna Lotnictwa Polskiego © 2009-2013
Wszelkie prawa zastrzeżone.

Lotnictwo Polskie Lotnictwo Polskie

Polish Air Force Polish Air Force

history

historia